مجتبوی جلال الدین

[ویکی نور] اینجانب سیّد جلال الدّین مجتبوی متولّد سال 1307 ش در تهران، پس از تحصیلات ابتدایی و متوسطه، برای تحصیل در رشتۀ فلسفه، وارد دانشکدۀ ادبیات دانشگاه تهران شدم و با گشایش دورۀ دکترای فلسفه، تحصیل در این رشته را ادامه داده، در سال 1346 درجۀ دکترای فلسفه گرفتم. و سپس به سمت عضو گروه فلسفۀ دانشگاه تهران به تدریس مشغول شدم و این اشتغال تاکنون برقرار است. و از سال 57 به مدت چهار سال ضمن انجام وظایف آموزشی مدیر گروه فلسفه و از سال 64 تا دی 72 قریب 9 سال رئیس دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی در دانشگاه تهران بودم و در سال 68 به عنوان استاد ممتاز معرفی شدم.
آثار اینجانب در بخش کتاب بیشتر ترجمه است از دو زبان انگلیسی و عربی، و نیز مقالات متعدد تحقیقی که در مجلات دانشکدۀ ادبیات و گروه فلسفه و جز اینها چاپ شده است. کتابها به ترتیب تاریخی عبارتند از:
و امّا از ذکر و شرح مقالات، به ملاحظۀ اختصار این گفتار صرف نظر می کنم.
علم اخلاق اسلامی: ترجمه کتاب جامع السعادات

💡 میر جلال الدین کزازی با بیان اینکه «خان منصور» ماهی بوده که از پس مانشت بردمیده و یار یکدل او «شاکه» به پرتو این ماه می‌ماند، خاطرنشان ساخت: در شهر باستانی ایوان مایه شگفتی نیست که مردانی همچون شاکه و خان منصور در دامان ادب خود پرورده باشد چراکه این دیار مملو از انسان‌های فرهیخته و ادیب بوده‌است.

💡 جنبش سوسیالیست‌های خداپرست در سال ۱۹۴۳ تأسیس شد، یکی از شش سازمان اصلی جبهه ملی بود. رهبری این حزب توسط محمد نخشب بود. این سازمان با ادغام دو گروه، حلقه دانش آموزان دبیرستان نخشب در دارالفنون و حدود ۲۵ دانشجو جلال الدین آشتیانی دانشکده فنی دانشگاه تهران تأسیس شد. این سازمان در ابتدا به عنوان لیگ مسلمانان میهن‌پرست شناخته می‌شد. این احساسات مذهبی، ملی‌گرایی و افکار سوسیالیستی را در هم آمیخت.

💡 پس از چند روز محمدبن جلال الدین با فرزندان امیرجهان به لاهیجان بازگشت و امیر انوز کهدمی که می‌دانست، یاوریش در آن هنگامه از یاد فرزندان امیر جهان نخواهد رفت و زمینه‌ای برای توانیابی او در پارة خاوری گیلان فراهم شده به آرامی کرانة سپیدرود را رها کرده و به تختگاه خود در کهدم بازگشت..