مبادی ملکه ای

[ویکی فقه] مبادی ملکه ای، مبادی مشتق از سنخ ملکات نفسانی می باشد.
مبادی ملکه ای، از اقسام مبادی مشتقات بوده و در جایی است که مبدأ مشتق از نوع ملکات نفسانی می باشد؛ یعنی حالات و کیفیات نفسانی که در نفس انسان بر اثر ممارست و تکرار پدید می آید و به سادگی زایل نمی گردد، مانند:ملکه اجتهاد و طبابت؛ بر خلاف حالات نفسانی که زودگذر می باشد.
تلبس فعلی مشتقات به مبادی
نکته:تلبس فعلی مشتقات به مبادی، به سبب اختلاف مبادی، گوناگون می گردد. در مبادی ملکه ای تا زمانی که ملکه نفسانی در شخص وجود دارد، تلبس آن فعلی است، بنابراین، تا وقتی ملکه اجتهاد در شخص وجود دارد، تلبس او به مبدأ اجتهاد بالفعل است، و لو این که در عمل، اجتهادی انجام ندهد.

💡 این وضعیت ادامه داشت تا اینکه تئوداد شاه گوتها، لکه آمالاسونتا هم پیمان ژوستینیان را به قتل می‌رساند، ملکه ای گوتیک و دوستار روم که در ۵۳۵م قدرت را در دست می‌گیرد.

💡 اخلاق (Moral ,Ethics) در لغت جمع خلق است، و خلق به معنی عادت و عبارت است از ملکه ای که طبق آن، افعال انسانی بدون احتیاج به فکر و محاسبه و با سهولت صادر شود.

💡 در سرزمینی دور پادشاه و ملکه ای وجود داشتند که همیشه آرزومند داشتن فرزندی بودند تا اینکه صاحب فرزندی می‌شوند و به این مناسبت جشن بزرگی برپا می‌کنند و تمامی پری‌ها را برای شرکت در این جشن دعوت می‌کنند تا مادر خواندهٔ فرزندشان شوند.

💡 عقل بالفعل (انگلیسی: actual reason/ reason-in-act)، از طریق تکرار اکتساب، نظریات در قوّه عاقله فراهم آید. برای این قوه، ملکه ای فراهم آید که بدون قبول زحمت اکتساب مجدد، هر وقت بخواهد بتواند صور معانی را به ذهن احضار کند.