قنات توت

قنات توت.[ ق َ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان قهستان بخش مرکزی شهرستان سیرجان، واقع در 34هزارگزی خاور سعیدآباد، سرراه مالرو اسدآباد به سعادت آباد. موقع آن دامنه و هوای آن سردسیری است. سکنه آن 300 تن است. آب آن از قنات و محصول آن غلات، حبوبات و شغل اهالی زراعت است.راه مالرو دارد. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 8 ).

دهی از دهستان قهستان بخش مرکزی شهرستان سیرجان واقع در ۳۴ هزار گزی خاور سعید آباد سر راه مالرو اسد آباد به سعادت آباد. موقع آن دامنه و هوای آن سردسیری است.

💡 ونک: دهی است جزو بخش شمیران شهرستان تهران در ۸ هزار گزی شمال باختری تهران قرار گرفته و سردسیر است. تعداد ۸۰۶ تن سکنه دارد. آب آن از ۶ رشته قنات و در بهار از رودخانه اوین درکه حق آب دارد و محصول آن غلات، اسپرس، مختصر بن شن، توت، گردو، انار و انواع میوه جات است. توت ونک به خوبی معروف است. سابقاً در تابستان در حدود ۱۰۰ خانوار از تهران به این ده آمده و ساکن می‌شدند، اما اکنون ابنیه و عمارات بسیار در آنجا ساخته شده‌است و سکنای دایم در آن می‌کنند (از فرهنگ جغرافیایی ایران، جلد ۱۰)

💡 از محصولات باغ‌های این روستا می‌توان به توت، انگور، آلوچه، زردآلو، قیسی، گردو، بادام و میوه اصلی این روستا که نام این روستا هم از ان اقتباس گردیده یعنی سیب اشاره کرد.آب روستای لاسیب از قناتی که سرچشمه آن در کوه‌های اطراف آن است، تأمین می‌شود و آبیاری مزارع و باغات در این روستا به روش سنتی یعنی انتقال آب از قنات به استخر ذخیره آب و از استخر به جوی‌ها و باغات می‌باشد.