لغت نامه دهخدا
غزل طراز. [ غ َ زَ طَ ] ( نف مرکب ) شاعر. ( آنندراج ) ( مجموعه مترادفات ص 219 ).
غزل طراز. [ غ َ زَ طَ ] ( نف مرکب ) شاعر. ( آنندراج ) ( مجموعه مترادفات ص 219 ).
( ~. طَ ) [ ع - فا. ] (ص فا. ) غزل - گوی.
( صفت ) شاعر غزل گوی.
غزل - گوی.
💡 جز ار طرز مدح و طراز غزل نکردی ز طبع امتحان عنصری