عیسی بن عبدالعزیز جزولی

[ویکی فقه] جزولی، ابوموسی عیسی بن عبدالعزیز بن یلَلْبَخْت، نحوی و لغت شناس مغربی قرن هفتم بود.
جزولی به جزوله (به فتح یا ضمّ ج ) قبیله ای از قبایل بربر منتسب است. از تاریخ تولد و زادگاه وی اطلاعی در دست نیست. فقه و اصول مذهب مالکی را نزد ابومنصور ظافر مالکی اصولی (متوفی ۵۹۷) آموخت و نحو را از عبداللّه بن بَرّی (متوفی ۵۸۲) و صحیح بخاری را از ابومحمد بن عبیداللّه (قرن ششم ) فراگرفت. مدتی از عمر خود را در سفر به مشرق گذراند. پس از ادای فریضه حج، برای کسب علم به مصر رفت. در آن جا در نهایت فقر زندگی کرد و برای به دست آوردن مایحتاج خود، زحمت فراوانی متحمل شد. سپس به مغرب بازگشت و در اَلْمَرِیة، کتاب اصول ابن سرّاج (متوفی ۳۱۶) را که دستنوشته خودش بود و آن را نزد استادش، ابن برّی، خوانده بود، برای امرار معاش گرو گذاشت. رهن کننده کتاب، وضع او را برای ابوالعباس مغربی، یکی از زاهدان مغربی، فاش کرد و او نیز مطلب را برای سلطان مغرب بازگو نمود. سلطان مغرب نیز به جزولی عنایت کرد. جزولی به بِجایه رفت و مدتی در آن جا اقامت کرد.
مسئولیتهای جزولی در مراکش
جزولی مدتی در شهر مراکش به تدریس نحو پرداخت و مدتی مسئولیت خطابه و تعلیم قرآن و دیگر متون اسلامی را در مسجد جامع مراکش به عهده داشت.در المریه نیز منصب قرائت ( قرائت ابوعمرو بصری ) و تدریس آن را پذیرفت و در بجایه نحو تدریس می کرد.
تاریخ وفات جزولی
جزولی بین سالهای ۶۰۳ تا ۶۱۶ در هسکوره درگذشت.
شاگردان
...

💡 ای عیسی بن مریم ای داده شفا از دم بر اعمی و بر ابکم عشقست جمالت را

💡 به‌علاوه او را نویسنده مواعظ و حکم می‌دانند. آنها دانش و صلاحیت او را معمولاً با عیسی بن مریم مقایسه می‌کنند که با وجود خردسالی به مقام رسالت رسیده‌بود.

💡 حدیثش چنان روح‌پرورکه‌گفتی میان لبش خفته عیسی بن مریم

💡 عیسی بن شهلا، یکی از پزشکان مشهور بغداد و از شاگردان جورجیوس بن بختشیوع بوده‌است.

💡 نسیم بادگویی شد دم عیسی بن مریم که چشم اکمه نرگس کند در بوستان بینا

💡 حمد بن عیسی بن علی آل خلیفه (به عربی: حمد بن عيسى بن علي آل خليفة) (زاده ۶ فوریه ۱۸۷۲ – درگذشته ۲۰ فوریه ۱۹۴۲) امیر سابق کشور بحرین می‌باشد. وی در ۱۹۳۲ در بحرین به قدرت رسید و در ۲۰ فوریه ۱۹۴۲ درگذشت.