عدم کثرت استعمال

[ویکی فقه] عدم کثرت استعمال، ندرت استعمال لفظ در یک معنا؛ از عوامل اجمال آیات می باشد.
یکی از اسباب اجمال، ندرت استعمال است.
مثال
مانند:۱. استعمال «یلقون السمع» در آیه ۲۳۲ سوره شعراء که در معنای «یسمعون» به کار برده شده است؛۲. «ثانی عطفه» در آیه ۹ سوره حج که به معنای «متکبر» است؛۳. «فاصبح یقلب کفیه» در آیه ۴۲ سوره کهف که به معنای « ندامت » و « حسرت » است.این الفاظ امروزه در این معانی به صورت نادر استعمال می شوند؛ لذا آیات، مجمل قلمداد می شوند.

💡 نام ماسوله یا با تلفظ اصلی "Mooslah" به زبان تالشی از سدهٔ هشتم و نهم هجری به بعد به همین صورت کنونی خود کاربرد دارد. برخی آن را برگرفته از نام کوهی در جوار ماسوله به نام «ماهسالار» می‌دانند به باور ایشان این ناحیه ابتدا «ماسالا» خوانده می‌شد و بر اثر کثرت استعمال بعدها به «ماسوله» مبدل شد.

💡 در ابتدا این روستا را «هنگ ایل» نامیدند، چرا که سنگر و مقر نظامی اولیه کردها در آن منطقه بوده‌است و به علت کثرت استعمال تبدیل به انگیل شده‌است.

💡 عده‌ای معتقدند که چون کاخک دارای درختان فراوان بوده‌است به آن «کاخَک» گفته‌اند و بر اثر کثرت استعمال تلفظ به شکل امروزی درآمده‌است که فتحه به سکون تبدیل شده‌است.

💡 در باب تغییرات لفظی و نوشتاری اینچنینی کلمات در زبان فارسی(مانند جاج به جائیج یا بالعکس) که به علت کثرت استعمال به وجود می آیند مثال‌های دیگری چون زاده و زائیده و غیره نیز وجود دارند.