[ویکی فقه] «عبدالرحمان بن اسحاق زجاجی نهاوندی»، ادیب، لغت شناس و فقیه سرشناس و مسلمان قرن چهارم هجری است. «عبدالرحمان بن اسحاق زجاجی نهاوندی»، ادیب، لغت شناس و فقیه سرشناس و مسلمان قرن چهارم هجری، در اواخر قرن سوم هجری در نهاوند به دنیا آمد. اصالت ظاهراً وی ایرانی الاصل و از اهالی خوزستان می باشد. هرچند تاریخ تولدش روشن نیست، اما سال وفات او را ۳۴۰ ق، نوشته اند. دوران کودکی و نوجوانی زجاجی، دوران کودکی خود را در زادگاه خویش گذرانید و سپس در نوجوانی، برای کسب علم به بغداد رفت و نزد اساتید برجسته زمان خود، همچون ابن دُرَید، اخفَش صغیر و محمد یزیدی به تحصیل فقه و لغت پرداخت، تا اینکه خود در این علوم استاد شد و به مناسبت پیوستگی با ابراهیم بن سری زجاج (شیشه گر)، به لقب زجاجی ملقب شد. سفر به شام ...
جمله سازی با عبد الرحمان بن اسحاق زجاجی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 و نيز در آن كتاب است كه ابن ابى شيبه، از عبد الرحمان بن ابى ليلى روايت كرده كهگفت: رسول خدا (صلى اللّه عليه و آله ) فرمود: فاطمه سيده زنان عالم است، البتهبعد از مريم دختر عمران و آسيه همسر فرعون و خديجه دختر خويلد.
💡 مؤ لف قدس سره: قريب به اين معنا به چند طريق از عبد الرحمان بن عوف و عكرمة و ابناسحاق روايت شده و در بعضى از آنها علاوه بر عثمان و رافع و حارثه ابو حذيفه بنعقبه و وليد بن عقبه و سعد بن عثمان و عقبه بن عثمان نيز آمده.
💡 در كافى به سند خود از عبد الرحمان بن اشلّ بياع الانماط از امام صادق (عليه السلام )روايت آورده كه فرمود: بت (يغوث ) در برابر درب كعبه نصب شده بود و جاى بت(يعوق ) دست راست كعبه و محل بت (نسر) دست چپ كعبه بود.
💡 عمر گفت: خوب تشخيص داده اى. عبد الرحمان بن ابزى از كسانى است كه خدا به وسيلهقرآن آنها را بلند كرده است. (242) مى بينيم كه عمر، مولى بوده عبدالرحمان را ازموجبات پستى و كاستى او مى داند اگر نبود كه خدا او را به وسيله قرآن بلند كرده است.
💡 مؤ لف: به طريق ديگرى از عبداللّه بن مسعود و از عبد الرحمان بن عبد اللّه بن ام الحكمروايت شده كه اصلا سؤ ال نامبرده را خود يهود و در مدينه از آن جناب كرده اند، و آيه همدر جواب آن در مدينه نازل شده و ليكن مكى بودن سوره و همچنين وحدت سياق آيات آن بااين روايت سازگار نيست.
💡 و نيز در الدر المنثور است كه ابن مسيب در ذيل آيه (الذين ينفقون...) روايت كرده كههمه اين آيه درباره عبد الرحمان بن عوف و عثمان بن عفاننازل شده كه در لشگر معروف به جيش عسرت پولهائى را خرج كردند.
