طعنه کشیدن

طعنه کشیدن. [ طَ ن َ / ن ِ ک َ / ک ِ دَ ] ( مص مرکب ) تحمل کردن سرزنش دیگران را. توبیخ رسیدن به کسی:
طعنه خامی همان صائب ز مردم میکشم
گرچه میریزد شرار از سوز گفتارم چو شمع.صائب.

تحمل کردن سرزنش دیگران.

💡 سپهدار تنکابنی روزی به کاخ او می‌رود و در مورد وضعیت املاکش می‌پرسد، رضاشاه که احدی جرات نفس کشیدن بدون اجازه وی را نداشت و به دیکتاتور مطلق العنانی بدل شده بود با طعنه پاسخ می‌دهد:

💡 همیشه نازش دشمن از ایشان بود بر هرکس کنون از طعنه ایشان نیارد بر کشیدن شر