صفایا در فقه

[ویکی فقه] صَفایا به بهترین های اموال یا اموال منقول با ارزش گفته می شود.
صفایا جمع «صفیّ» و «صفیّه»، در لغت به معنای خالص از هر چیزی آمده است؛ از این رو، بر چیزی که انسان آن را برگزیده «صفی» اطلاق کرده اند.
کاربرد فقهی
این واژه در کلمات فقها در دو مورد به کار رفته است. یکی نسبت به غنایم جنگی و دیگری نسبت به اموال پادشاهان کافر. مراد از صفایای غنایم، بهترین های آن است؛ از اسب اصیل گرفته تا لباس گران قیمت و کنیز زیبا و مراد از صفایای اموال پادشاهان که مقابل قطایع به کار می رود، اموال منقولِ با ارزش پادشاهان است. از احکام آن در باب انفال سخن گفته اند.
در انفال
صفایای غنایم از آنِ رسول خدا صلّی اللّه علیه و آله و پس از ایشان از آنِ امام علیه السّلام است که پیش از تقسیم غنایم از آنها جدا می شود. صفایای غنایم از انفال شمرده شده است؛ بر این امر ادعای اجماع شده است، لیکن برخی آن را از انفال ندانسته اند.
← دخول انفال در ملک امام
...

💡 مشهورترين اثر آية الله اصفهانى، كتاب جامعى در فقه به نام ((وسيلة النجاة )) استكه شامل اكثر مسائل فقهى مورد نياز مسلمانان آن عصر بود. بسيارى از فقها و مراجعبزرگ بر اين كتاب حاشيه زده و شرح نوشته اند. برخى از كتب فقهى كه بنا برترتيب كتاب ((وسيلة النجاة )) نگارش يافته عبارتند از ((تحريرالوسيله )) اثر امامخمينى و حواشى آيات عظام بجنوردى، حمامى، شاهرودى، ميلانى، خويى، گلپايگانىو...

💡 در فقه اسلامى آمده است: هر گاه انسانى بدهكار به مردم يا خداوند است و يا امانتى ازمردم نزد اوست كه ترس تلف و ضايع شدن آن را دارد، واجب است براى حفظ حقوق مردم،وصيّت نمايد و شكّى نيست كه اين وجوب، شامل كسانى كه خمس و زكات و ماليات هاىاسلامى را بدهكارند نيز مى شود.

💡 بـه هـمـين دليل در فقه اسلامى مى بينيم بسيارى از اخبارى كه سند آنها ضعيف است، بهخـاطـر ايـنـكـه مـورد (عمل مشهور) قرار گرفته، و آنها از روى قرائنى به صحت خبرواقف شده اند معيار عمل قرار مى گيرد، و بر طبق آن فتوا مى دهند.

💡 شرمگاه (به انگلیسی: Crotch)، معمولاً به ناحیهٔ تناسلی مرد و زن گفته می‌شود. به موهای این ناحیه «موی زائد» یا موی زهار می‌گویند. در فقه یکی از نشانه‌های بلوغ، روییدن موی درشت بر شرمگاه (موی زهار) است.