صانعی مهدی

[ویکی نور] «سید مهدی صانعی» در بهمن ماه سال 1307 در روستای مهر شهرستان سبزوار دیده به جهان گشود.
دوران اولیه ابتدایی را در همان روستای محل تولد گذراند و برای ادامه تحصیل، راهی سبزوار شد و ادامه دوران ابتدایی و قسمتی از تحصیلات دبیرستان را در آن شهر فرا گرفت.
در سبزوار، در پرتو تشویق پدر و علاقه خود به فراگیری زبان عربی و علوم دینی، به مدرسه فخریه رفت و در آنجا کتاب «جامع المقدمات» را نزد مدرسان آن مدرسه آموخت.
وی به قصد ادامه تحصیل، در پاییز سال 1325ش، عازم مشهد شد و در مدرسه سلیمان خان، حجره ای گرفت. برای فراگرفتن ادبیات عرب، مدتی در حوزه درس محمدتقی ادیب نیشابوری حاضر شد. سپس به منظور آموختن فقه و اصول، به حوزه درس استاد حاج میرزا احمد مدرس یزدی رفت و دو جلد «شرح لمعه» و «قوانین» را نزد ایشان فرا گرفت. رسائل و مکاسب و قسمتی از کفایه را نزد حاج شیخ هاشم قزوینی قرائت کرد و قسمت دیگر کفایه را نزد آیت الله حاج میرزا حسین فقیه سبزواری خواند. در مورد دروس معارف و کلام، از محضر اساتیدی چون حاج شیخ مجتبی قزوینی و آقا میرزا جواد آقا تهرانی، استفاده کرد. پس از این دوران، برای تکمیل تحصیلات خود به نجف اشرف مهاجرت نمود و چند ماه در آنجا اقامت داشت، اما به دلیل اینکه آب و هوای آنجا با وضع مزاجی استاد سازگار نبود، ناچار به مشهد بازگشت.
پس از بازگشت به مشهد، در حوزه درس فقه و اصول آیت الله میلانی حضور یافت و از محضر این استاد بزرگ، بهره های فراوان برد.
وی در سال 1334ش به فکر تحصیلات دانشگاهی افتاد و در همان سال، پس از شرکت در آزمون ورودی دانشکده الهیات دانشگاه تهران، وارد آن دانشکده شد و در شهریور ماه 1337ش با امتیاز بسیار خوب، موفق به دریافت گواهینامه لیسانس شد. در همان سال، به عنوان دبیر برای تدریس در دبیرستان های مشهد به این شهر بازگشت.

💡 در ششم اردیبهشت سال ۱۳۶۸، خمینی با حکمی به حبیب‌الله عسگراولادی، مهدی کروبی و حسن صانعی برای در اختیار گرفتن همه وجوه و اموال مجهول‌المالک بلاصاحب، ارث بلاوارث و اموالی که بابت تخمیس و خروج از ذمه و اجرای اصل ۴۹ قانون اساسی و دیگر قوانین، در اختیار ولی فقیه قرار گرفته‌است، ستاد اجرایی فرمان آغاز به کار کرد.

💡 (به ترتیب ۳۰ و ۲۵ درصد از کل ۲۲ هزار صفحه) فصلنامه بیش از ۵۰۰ خاطره منتشر کرد که تقریباً ۲۲ درصد کل صفحات را شامل می‌شد که از میان می‌توان به خاطرات افرادی چون جمشید آموزگار [شماره‌های ۳۲-۳۴، ۳۹ و ۴۲]، جعفر شریف امامی [شماره‌های ۳۶-۳۷]، مهدی بازرگان [شماره‌های ۳۶ و ۳۸]، فریدون جم [شماره‌های ۲۰-۶۰]، جعفر صانعی [شماره‌های ۷۴-۷۸]، علی رضایی [شماره ۴۹] و حسن آدین فر [شماره‌های ۲۸-۶۹] اشاره کرد که این گزارش‌ها مواد تازه ای برای بحث دربارهٔ جنبه‌های کمتر بررسی شده اقتصاد، جامعه‌شناسی و تاریخ سیاسی دوران پهلوی فراهم آورد.» شهباز خود بیش از ۳۰۰ مقاله در نشریه نوشت.