شب باشی

شب باشی. [ ش َ ] ( اِ مرکب ) منزل و جایگاه شب و محل آسایش در شب. ( ناظم الاطباء ). || ( حامص مرکب ) شب بودن. باشش در شب.

منزل و جایگاه شب و محل آسایش در شب یا شب بودن.

💡 تا چند مست باشی تو از باده هوس یکجرعه هم بنوش زجام و سبوی دوست

💡 بر درِ بی‌نیازی از کِه و مِه گر تو باشی وگرنه او را چه

💡 عرصهٔ شوق عدم پر بی‌کنار افتاده است هر چه باشی چون شرر یکبار باید تاختن

💡 به حکمت کوش تا باشد که باشی بلبل یزدان بمانی جاودان اندر بهشت خلد رضوانش

💡 چو این گفته باشی به پرسش ز نام که از نام گردد دلم شادکام

💡 صفت شراب داری تو به مجلسی که باشی دو هزار شور و فتنه فکنی ز خوش لقایی