💡 در ۱۹۴۴، زمانی که مدرسه زبانهای شرقی (معهد الغت الشرقیه) بنیانگذاری شد، متودهای غربی تدریس زبان فارسی، توسط عبدالوهاب اعظم (مرگ ۱۹۵۰ م) معرفی شد. اعظم کسی بود که ادبیات فارسی را در دانشگاه لندن طی دهه ۱۹۳۰ م فرا گرفت و از همنشینی با ادوارد براون، محمد قزوینی و سیدحسن تقیزاده بهره برد. همکار نزدیک اعظم، یحیی خشاب بود. خشاب فارغالتحصیل دانشگاه سوربن بود که موضوع تز او، «ناصرخسرو و سفرنامه اش» بود. او به عنوان رئیس دانشکده زبان فارسی در مدرسه زبانهای شرقی و دانشگاه قاهره برای چندین سال از دهه ۱۹۴۰ تا ۱۹۷۰ فعالیت میکرد. دانشکده زبان و ادبیات فارسی دانشگاه قاهره، نقش برجستهای در ارتقاء زبان و ادبیات فارسی از دهه ۱۹۴۰ به بعد، ایفا کرد. همزمان با دانشگاه قاهره، در دانشگاههای عینالشمس، اسکندریه، آسیوط، منصوره، طنطا، زقازیق و حلوان، بیش از صد دانشجو در کلاسهای درسی زبان یا ادبیات فارسی، ثبتنام کردند. در دانشگاههای قاهره و عینالشمس، یک واحد مطالعات ایرانی درون مرکز مطالعات خاورمیانه قرار دارد.