سرو مط

لغت نامه دهخدا

سرومط. [ س َ رَ م َ ] ( ع ص ) شتر درازهیکل. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). اشتر دراز. ( مهذب الاسماء ). || ( اِ ) پوست گوسپند که در آن خیک مینهند. || هر گلیم و مانند آن که بدان چیزی را پوشند یا در آن پیچند. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).

فرهنگ فارسی

شتر دراز هیکل ٠ اشتر دراز ٠ یا پوست گوسپند که در آن خیک مینهند ٠

جمله سازی با سرو مط

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 اولین دستور تهیه شده برای راگو که با پاستا سرو می‌شد، مربوط به اواخر قرن هجدهم، ایمولا، نزدیک بولونیا، از آلبرتو آلویسی، آشپز کاردینال محلی بارنابا کیارمونتی (بعدها پاپ پیوس هفتم) است.

💡 در شاهنامه فردوسی در آغاز پادشاهی گشتاسب در واقعه ظهور زرتشت به این سرو اشاره شده که نهال آن از بهشت آورده شده است که توسط شاه کیانی در جلوی در آتشکده آذر مهر برزین کاشته شده بود

💡 بر پای سرو و بید نهد روی هر نفس صافی ز حسرت و هوس قد و روی تو

💡 چو سرو پای به گل مانده ام چه فایده زانک صبا ز لاله کند بر سرم گل افشانی

💡 سرو اگر سر کشید در قد تو کی رسید نرگس اگر چشم داشت هیچ ندید او تو را

💡 هسته اولیه باغ گیاه‌شناسی دانشگاه هلسینکی در فرهنگستان سلطنتی باغ گیاه‌شناسی تورکو سرو شکل گرفت که توسط الیاس تیلاندز در سال ۱۶۷۸ تأسیس شده بود.