ساغر بر تارک کش

💡 زخنده ساغر بر لب رسیده ای دارم زگریه بادهٔ ناب چکیده ای دارم

💡 به دریای شراب افکن من لب تشنه را ساقی که ساغر بر لب من آتشین تبخال می گردد

💡 در این محفل سراغ عشرت دیگر نمی‌یابم مگر خمیازه بالد بر خود و ساغر برون آرد

💡 زهر آب قهر و غیرت او را ز دست دوست با روی تازه ساغر بر و وفا کشد

💡 در خون جگر شدم نهان چون ساغر بر بسته بقصد خود میان چون ساغر

💡 زخاطر ریشه غم دور ساغر بر نمی آرد که صیقل از دل آیینه جوهر بر نمی آرد