روایت کافر

[ویکی فقه] روایت کافر، از اصطلاحات بکار رفته در علم حدیث بوده و به روایتی گفته می شود که توسط کافر نقل شود.
دانشمندان علوم حدیث در راوی شرایطی را معتبر دانسته اند که از آن جمله اسلام راوی است یعنی راوی باید مسلمان باشد با این فرض باید گفت روایت کافر پذیرفته نیست.برخی گفته اند: اسلام راوی در حال روایت به اتفاق ائمه حدیث و اصول فقه شرط است گر چه در حال تحمل مسلمان نباشد.
عدم پذیرش روایت کافر
بنابر این روایت کافر پذیرفته نیست اگر چه علم حاصل شود که تحرز از کذب جزء دین وی است. در این مورد دلایلی ذکر شده است:۱- آیه شریفه: «ان جائکم فاسق بنبا» امر به تثبت و درنگ در مورد خبر فاسق می کند و لازمه اش عدم اعتبار خبر کافر به طریق اولی است چون فاسق شامل کافر نیز می شود.امکان دارد گفته شود شهادت کافر در وصیت پذیرفته است و مقام روایت از شهادت ضعیف تر است در این صورت چگونه می توان گفت روایت کافر پذیرفته نیست.در جواب گفته شده است: اسلام راوی به نص خاص شرط است اگر موردی از تحت عام خارج شود عام در دیگر موارد بر اعتبار خود باقی خواهد ماند.۲- کافر ظالم است و پذیرفتن خبر ظالم جایز نیست پس خبر کافر نیز پذیرفته نیست.۳- از فحوای دلیل عدم قبول شهادت و عدم جواز وصیت کافر استفاده می شود که خبر کافر نیز مورد قبول نیست.۴- لازمه قبول خبر کافر آن است که مسلمان و کافر با هم یک سان باشند در حالی که خداوند در آیه شریفه «افمن کان مؤمناً کمن کان فاسقاً لا یستوون» مساوات را نفی کرده است دلائلی که در مورد عدم قبول روایت کافر ذکر شده از سوی برخی مورد مناقشه قرار گرفته است به علت اطاله کلام از بیان آنها خود داری شد.
تعبیرات مترادف
از روایت کافر به خبر کافر و حدیث کافر نیز تعبیر می شود.
احمد بن ابی سهل، سرخسی، اصول السرخسی، ج۱، ص۳۷۱.
...

💡 اطلاعات اندکی دربارهٔ مزدک به زبان پهلوی در دست است؛ این اطلاعات همگی مربوط به روایات دینی زرتشتی است. اهداف و تعلیمات مزدک در دینکرد برشمرده شده‌است. در اثر مذکور، عقاید مزدک باطل دانسته شده‌است. بنا بر روایت دینکرد، مزدک خود را پیشوای معنوی و روحانی دین زرتشت معرفی کرده که به یاری گرسنگان و برهنگان برخاسته‌است؛ همچنین در وندیداد، بهمن یشت اطلاعاتی دربارهٔ مزدک پیدا می‌شود. به‌طور کلی، در متون پهلوی باقی‌مانده از آن دوران به مزدک لقب ملحد بزرگ یا کافرِ کافران داده شده‌است. ظاهراً چند روایت راجع به مزدک در نزد اعراب حیره باقی مانده‌است. در کتاب دبستان المذاهب که در قرن ۱۱ هجری تألیف شده‌است کتابی به نام دیسناد هم به مزدک و مزدکیان نسبت داده شده‌است.