ره اموز

( ره آموز ) ره آموز. [ رَه ْ ] ( نف مرکب ) راه آموز. استاد. راهنما.رهبر. تعلیم دهنده. ( از یادداشت مؤلف ):
ره آموز تو اندر کارها روح الامین بادا.فرخی.ره آموز و روزی ده و چاره گر
بود این سه مربی پدر را پدر.اسدی.تا چون تو کله دوختن آموختی از ما
بر دست و گریبان تو باشیم ره آموز.سوزنی.رجوع به راه آموز شود. || کتابهای گید. ( یادداشت مؤلف ).

( ره آموز ) راه آموز. استاد. راهنما

💡 ای ره آموز که هر کو به تو ره یافت به تو هرگز اندر ره دین گمره و حیران نشود

💡 گر کند بخت ره آموزی را داغ شوق تو شود روزی او

💡 ره آموز تو اندر کارها روح الامین بادا همه ساله چنین بادی همه روزه چنین بادا

💡 رفتار او صواب بود هرکجا رود کاورا قضا همیشه ره آموز و رهبرست

💡 تا چون کله دوزی حسن آموزی از ما بر دست و گریبان تو باشیم ره آموز

💡 خواست تا تو بدو ره آموزی شغل او را قوی کنی بنیاد