رسم معاصر

💡 سبک ووئه منحصر به فرد خودش شد، اما کاملاً ایتالیایی بود و باروک ایتالیایی را به فرانسه وارد می‌کرد. یک معاصر فرانسوی می‌گوید: «در زمان او هنر نقاشی در این‌جا به شیوه ای نجیب تر و زیباتر از گذشته تمرین می‌شد.» در آثارش برای دربار سلطنتی فرانسه، «اهمیت ووئه به عنوان سازنده تزیینات رسمی از جهاتی قابل مقایسه با پیتر پل روبنس است.»

💡 یکی از نویسندگان نوگرای معاصر حسین آتش‌پرور است که در برخی از آثار داستانی خود مانند مجموعه داستان‌های «ماهی در باد»، «اندوه» و رمان «خیابان بهار آبی بود»، با کاربست خلاقانه مؤلفه‌های بومی گناباد از قبیل گویش، فرهنگ، آداب و رسوم، اسطوره‌ها و … تصویری از سیمای مردم این منطقه را وارد ادبیات داستانی ایران کرده‌است. به همین دلیل به رسم ادب، ترویج فرهنگ سپاس و برای بهره بردن بیشتر از توانمندی‌های ایشان، با تصمیم جمعی اعضای «انجمن ادبیات داستانی گناباد» نام آن به «خوانه داستان حسین آتش پرور» تغییر یافت و جشن این رویداد نیز در ۱۶ اسفند ۱۳۹۶ در مراسم شب ادبیات گناباد با حضور او و جمعی از چهره‌های ادبی خراسان و اعضای انجمن برگزار شد. [۲۷]