راد دست

راددست. [ دْ دَ ] ( ص مرکب ) دارای دستی بخشنده. که با دست راد است. بخشنده. گشاده دست:
ردی دانش آرای یزدان پرست
زمین حلم و دریادل و راددست.اسدی.

دارای دستی بخشنده. که با دست راد است. بخشنده. گشاده دست.

💡 طبع پهن تو بحر گوهر موج دست راد تو ابر لؤلؤ بار

💡 همانا دست گوهر بار او جانست ورادی تن بلی رادی باو زنده ست و تن زنده بجان باشد

💡 گشتست هر کسی زعطاهای تو عزیز خواری ز دست راد تو جز کان زر ندید

💡 تویی که رادی و انصاف تو بکند و ببست به مال چشم نیاز و به عدل دست ستم

💡 تیره با رأی پاک او خورشید خشگ با دست راد او دریاب