لغت نامه دهخدا
دشنام گیر. [ دُ ] ( نف مرکب ) دشنام گیرنده. آنکه دشنام شنود و بجوش نیاید. ( آنندراج ). آنکه در زیر فحش و بد گفتن آرام می گیرد. ( ناظم الاطباء ):
امروز چون تو قابل هجوی نگار نیست
دشنام گیرتر ز تو در روزگار نیست.شفائی ( از آنندراج ).
دشنام گیر
فرهنگ فارسی
دشنام گیرنده.
جمله سازی با دشنام گیر
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 زاهد ار سوی من از ننگ نبیند هرگز ما به دشنام تو سازیم، دعایی کم گیر