دشنام به بت ها

[ویکی فقه] دشنام به بت ها (قرآن). خداوند متعال مسلمین را از دشنام دادن به بت ها نهی کرده است.
دشنام برخی از مسلمانان صدر اسلام به بتها و معبودان مشرکان:ولاتسبّوا الّذین یدعون من دون اللّه فیسبّوا اللّه عدوا بغیر علم.... در شأن نزول این آیه، نقل شده است که گروهی از مسلمانان به بتها و معبودان مشرکان، سبّ و توهین می کردند؛ آیه نازل شده و آنان را از این کار بازداشته است.
نهی از دشنام به بت ها
نهی خداوند از دشنام به بتها برای جلوگیری از سبّ خدا از سوی مشرکان:ولاتسبّوا الّذین یدعون من دون اللّه فیسبّوا اللّه عدوا بغیر علم....

💡 اين وقت ضعف و ناتوانى بر آن حضرت غلبه كرد و از كارزار باز ايستاد و هر كه بهقصد او نزديك مى آمد يا از بيم يااز شرم كناره مى كرد و برمى گشت. تا آنكه مردى ازقبيله كنده كه نام نحسش مالك بن يسر(289) بود به جانب آن حضرت روان شد و ناسزاو دشنام به آن جناب گفت و با شمشير ضربتى بر سر مباركش زد كلاهى كه بر سرمقدس آن حضرت بود شكافته شد و شمشير بر سر مقدسش رسيد و خون جارى شد بهحدى كه آن كلاه از خون پرشد.

💡 کمال بوسه دهم با تو گفت با دشنام به هر دو نقل خوشم هر کدام می‌بخشد

💡 اى فرزند! دشنام مده به مردم كه چنان است كه خود دشنام به پدر و مادر خود داده باشى.

💡 بر اساس نظر انتقادی او به کلیشه زبانی و حضور آگاهانه نویسنده در متن بیش از هر چیز به بیگانه سازی ذهن و محیط در آثار پرداخته‌است. آثار اولیه او مانند دشنام به تماشاگرانو ترس دروازه‌بان از ضربه پنالتیاو را به سرعت در دهه شصت معروف ساخت.

💡 و يا مانند فرمان معاويه داير بر لعن و دشنام به اميرالمؤ منين على (ع ) بر تمام منابر ودر تمام مساجد در خطبه هاى جمعه و عيدهاى قربان و رمضان، و ادامه يافتن چنين سنتناروايى از سال چهلم هجرت تا آنگاه كه عمر بن عبدالعزيز آن را ممنوع ساخت.