لغت نامه دهخدا
دامن برداشتن. [ م َ ب َ ت َ ] ( مص مرکب ) بلند کردن دامن. برچیدن دامن. بالا گرفتن دامن. بدست گرفتن دنباله دامن تا بزمین نساید.
- دامن خرگاه برداشتن؛ بالا زدن دامن خرگاه:
اگر نسیم ریاض وطن هوس داری
بناله دامن خرگاه آسمان بردار.کلیم ( از آنندراج ).