خوش سری

💡 مک داول دوباره در سال ۱۹۷۳ در فیلمی به کارگردانی اندرسون کار کرد که "ای مرد خوش شانس!" نام داشت و بر اساس طرحی از خود مک داول بود و بعد از آن هم در فیلم "بیمارستان بریتانیا"(۱۹۸۲) به کارگردانی اندرسون بازی کرد. مک داول در تولیدات تلویزیونی بریتانیایی که برگرفته‌هایی از آثار کلاسیک تئاتر بودند ظاهر می‌شد؛ برای مثال بازی با لارنس الیویه در نمایشنامه "کلکسیون" (۱۹۷۶) از سری مجموعه‌های "لارنس الیویه تقدیم می‌کند". او در فیلم (Aces High (۱۹۷۵ و "سفر جهنمی" (۱۹۷۶) و She Fell Among (Thieves (۱۹۷۷ بازی کرد. اولین فیلم هالیوودی اش هم در نقش اچ. جی. ولز در فیلم "هر دفعه" (به انگلیسی: Time After Time) در سال ۱۹۷۹ بود. او بیشتر در نقش منفی اواخر دهه ۷۰ و در دهه ۸۰ بازی می‌کرد؛ از جمله نقش اصلی در فیلم کالیگولا(۱۹۷۹). بعداً او در مورد نقش منفی بازی کردن خود گفت: "من را با آن نقشها بیشتر می‌شناسند، اما اگر بخواهم همه را جمع کنم در واقع آن نقشها فقط نیمی از تمام کارهایم هستند".

💡 او با خوش سری و روحیه‌ای عالی، تمام کارهای دشوار را با لبخند انجام می‌دهد و باعث می‌شود همه اطرافیانش از حضور او لذت ببرند.

💡 در محیط‌های کاری پرفشار، برخورد با فردی که دارای خوش سری است می‌تواند باعث کاهش استرس و ایجاد فضای مثبت و همکاری میان کارکنان شود.

💡 او همیشه با خوش سری به استقبال دوستانش می‌رود و با رفتار مهربانانه خود، پیوندهای اجتماعی و دوستی‌های دیرینه‌اش را همواره حفظ می‌کند.