خوش رزق

خوش رزق. [ خوَش ْ / خُش ْ رِ ] ( ص مرکب ) آنکه با رزق است. آنکه روزی او خوب است. پرروزی.

آنکه با زرق است آنکه روزی او خوب است

💡 مرحوم علامه محمد حسين فاضل تونى از تنگدستى و پريشانى زندگانى مير عماد حسنىدر آغاز كار، حكايت كرده است. وى به شوق و ذوق فطرى و نعمت و عشق خدادادى در خط،به آموختن خط مشغول بود. روزى، دو تا ن نوشت و مادرش را داور گرفت كهاين ن خوش تر است يا آن. ولى ديرى نگذشت كه به برت (ن و القلم)، و مفتاح خط (و ما يسطرون ) ابواب رزق بر رويش گشوده شد. (48)