خاتون خاص

💡 مهمانی‌های خاتون‌ها و شرکت آنان در مجلس سلطان نیز تشریفات خاصی داشت. هر یک از آنان دستگاهی مانند دستگاه حکومتی داشتند که شامل افرادی مانند منشی، معتمد و... بود.

💡 والده سلطان، لقبی بود که در امپراتوری عثمانی به مادر سلطان داده می‌شد. والده سلطان پس از خود سلطان دارای بالاترین جایگاه بوده و نفوذ فراوانی در امور امپراتوری داشته‌است. به عنوان مادر سلطان، طبق سنت اسلامی («حق مادر حق خداست»)، والده سلطان تأثیر بسزایی در امور امپراتوری خواهد داشت. او در دربار و اتاقهای شخصی خود (همیشه در مجاورت پسرش) و کارمندان حکومت قدرت‌های بزرگی داشت. والده سلطان نیز به طور سنتی به منابع اقتصادی قابل توجهی دسترسی داشت و اغلب پروژه های بزرگ معماری را تأمین مالی می کرد، که فقط سلطان حاکم توانایی تامین آن را داشت. به‌طور خاص، در سدهٔ هفدهم، در دوره‌ای که به دورهٔ سلطنت زنان مشهور شد، با روی کار آمدن سلطان‌های بی‌کفایت یا نابالغ، نقش و دخالت والده سلطان در امور سلطنتی افزایش چشمگیری یافت اولین بار سلیمان قانونی به مادرش حفصه سلطان این لقب و اقتدار را عطا کرد و سپس خرم سلطان با کسب لقب و قدرت خاصگی باعث بیشتر شدن قدرت زنان شد. قبل از قرن ۱۶ میلادی مادران سلاطین عثمانی لقب والده خاتون می‌گرفتند.