حرص صاحبان باغ سوخته

[ویکی فقه] حرص صاحبان باغ سوخته (قرآن). میل شدید به چیزی یا برای به دست آوردن چیزی را حرص می نامند. حِرص، از رذایل اخلاقی به شمار می رود.
حرص صاحبان باغ سوخته، عامل محروم ساختن مستمندان، از محصولات باغ خود است.«انا بلونـهم کما بلونا اصحـب الجنة اذ اقسموا لیصرمنها مصبحین»؛ ما آنها را آزمودیم، همان گونه که «صاحبان باغ» را آزمایش کردیم، هنگامی که سوگند یاد کردند که میوه های باغ را صبحگاهان (دور از چشم مستمندان) بچینند. «ولا یستثنون»؛ و هیچ از آن استثنا نکنند؛ «فانطـلقوا وهم یتخـفتون»؛ آنها حرکت کردند در حالی که آهسته با هم می گفتند:» «ان لا یدخلنها الیوم علیکم مسکین»؛ «مواظب باشید امروز حتی یک فقیر وارد بر شما نشود!»

💡 "… من شاهد زحمت کشی‌ها و عرق‌ریزی‌های کشاورزان و دهقانان از یک‌سو و حرص صاحبان اراضی و سودخواران از سوی دیگر بودم. من رنج و بدبختی‌های مردمان زحمتکش هزاره را با قلب و وجدان خود احساس کرده‌ام و این منبع کار و الهام، برای مبارزات بعدی من بوده‌است."