حجیت سنت اهل بیت علیهمالسلام به معنای اعتبار و استناد صحیح به گفتهها، رفتارها و تقریرات آنان در استنباط احکام شرعی است. این حجیت شامل مواردی میشود که از جانب شارع مقدس مورد تأیید است و نیز برای مکلفان حجت و معذوریتآور محسوب میگردد. به عبارت دیگر، استناد به سنت اهل بیت علیهمالسلام، چه در تعیین موضوعات شرعی و چه در اثبات احکام و تکالیف، مشروع و معتبر بوده و اجرای آن موجب معذوریت شرعی برای مکلف میشود. بنابراین، شناخت و رعایت سنت اهل بیت علیهمالسلام در فهم دین، جایگاه ویژهای دارد و نقشی اساسی در استنباط احکام شرعی ایفا میکند.
در مورد حجیت سنت، اتفاق نظر کلی میان علمای اسلامی وجود دارد و کسی اصل حجیت سنت را انکار نمیکند، اما اختلاف اصلی میان مذاهب اسلامی بر سر این است که آیا تنها سنت پیامبر صلیاللهعلیهوآلهوسلّم حجت است یا سنت ائمه معصومین علیهمالسلام نیز شامل این حکم میشود. اهل سنت، تنها سنت پیامبر گرامی اسلام صلیاللهعلیهوآلهوسلّم را حجت میدانند و بر آن استناد میکنند، در حالی که شیعیان علاوه بر سنت نبوی، به دلیل برخی آیات قرآن کریم، احادیث متواتر پیامبر و نیز استدلال عقلی، به قول، فعل و تقریر ائمه اطهار علیهمالسلام نیز حجیت شرعی قائل هستند.
دلایل شیعیان برای اثبات حجیت سنت اهل بیت علیهمالسلام متعدد است. یکی از این دلایل، آیه تطهیر است که عصمت و پاکی اهل بیت علیهمالسلام را تصدیق میکند. همچنین، روایت معروف ثقلین نشان میدهد که پیامبر صلیاللهعلیهوآلهوسلّم اهل بیت را در کنار قرآن کریم به عنوان حجت و معیار قرار دادهاند. از نظر عقل نیز پس از اثبات عصمت اهل بیت علیهمالسلام، صحت و مطابقت روش و سنت آنان با احکام واقعی شرعی مسلّم و بدون تردید خواهد بود. بنابراین، سنت اهل بیت علیهمالسلام هم از نظر نقلی و هم از نظر عقلی حجت شرعی محسوب میشود و هرگونه عمل یا قول آنان در زمینه احکام دینی، منبعی معتبر برای مکلفان و مفسران شرعی است.
