جام ده منی

جام ده منی. [ م ِ دَهَْ م َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) رطل گران:
دمه گذشت و بجز جام ده منی نکشیم
می از لب خم و نقل از لب نگار چشیم.حسن دهلوی ( از آنندراج ).جام حیدری. جام یکمنی. ( آنندراج ). رجوع به جام حیدری و جام یکمنی شود.

رطل گران

💡 گر سراسر نیست دردی در فکن نیم مستان را پیاپی جام ده

💡 راز دل خم به پیش جام دهان باز گفت صراحی ازان فتاد در افواه

💡 پس بکن اندر قدح از آن به جام ده به من از صبح از آن تا به شام

💡 اهلی ایمن نشود از تو گرش جام دهی کاین شراب آن دم آبی است که قصاب دهد

💡 رطل و جام ده هی به کام ده هی به روز ده هی به شام ده

💡 زینطرف جام دهی زانطرفم بوس و لبم در میان لب جان‌پرور خود بنشانی