تیغ باران
لغت نامه دهخدا
تیغباران. ( اِ مرکب ) بارانی از شمشیر و تیغ. جنگی سخت با شمشیر:
سر از تیغباران چو برگ درخت
یکی ریخت رخت و یکی یافت تخت.فردوسی.رجوع به تیغ و ترکیبهای آن و ماده بعد شود.
فرهنگ فارسی
بارانی از شمشیر و تیغ جنگی سخت با شمشیر
جمله سازی با تیغ باران
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 بر آن نره دیوان ببارید تیغ چو باران نوروز از تیره میغ
