تفکرات فقهی شیخ انصاری

[ویکی فقه] مال، (قوام) زندگی است واگر درست از آن استفاده شود، منشأ خیر و سعادت برای انسان می گردد و اگر ناصحیح و غیر مشروع به کار گرفته شود، موجب هلاکت ونابودی خواهدبود.
فقهای اسلام، زمین را از زوایای گوناگون تقسیم کرده اند. شیخ نیز، تقسیمی دارد، بدین قرار:۱.اراضی امام مسلمانان (دولتی)۲.اراضی مسلمانان (عمومی)۳.اراضی خصوصی
مسائل بحث
ما، در این نوشتار، قسم اول را از سه زاویه، بنا به دیدگاه شیخ، به بوته بررسی می نهیم:الف.قلمرو اراضی امام مسلمانان.ب.رابطه مردم با این اراضی چگونگی بهره برداری و تصرف و...ج.تکلیف این اراضی، با وجود حکومت مبسوط الید شیعی.شیخ، در کتاب (مکاسب) و کتاب (خمس) زمین های آباد بالاصاله، سواحل دریاها، فراز کوه ها، مسیلها، بیشه زارها، جنگل ها و اراضی مفتوح العنوه (زمین هایی که بی پیکار به تصرف مسلمانان درآمده)، قطایع پادشاهان، و زمین های اختصاصی آنان و زمین های موات بالاصاله را از آنِ امام مسلمانان می شمارد.
زمین های آباد بالاصاله
زمین های آباد بالاصاله زمین هایی که بشر در آبادانی آن ها نقشی نداشته است، فقها از آنِ امام مسلمانان دانسته اند.
← دیدگاه علما
...

💡 میرزا حبیب‌الله رشتی نیز که عمدتاً از اعطای اجازة اجتهاد به دیگران اکراه داشته و نوعاً در این امر احتیاط زیادی به خرج می‌داد، در تقریظ بر رسالة فقهی شیخ فضل‌الله نوری با عنوان «قاعدة ضمان الید» مقام علمی و تحقیقی شیخ را به نحوی شگفت و کم‌نظیر ستوده‌است. ایشان در بخشی از این تقریظ چنین می‌آورد: