تفسیر مجمع البحرین

[ویکی فقه] تفسیر مجمع البحرین (قزوینی). مجمع البحرین اثر ضیاءالدین محمد یوسف (زنده در ۱۰۸۳ ق) فرزند میرزا حسین خان شریف وزیر توپچی قزوینی، حکیم مفسر و عالم محقق عصر خود بود.
در ایـن تـفـسیر که دو جلد و به زبان عربی است تمام قرآن مورد بحث قرار گرفته است و مفسر مـی نـویـسد که این تفسیر جمع بین دو تفسیر امین الاسلام شیخ طبرسی مجمع البیان و جوامع الجامع مـی بـاشد و در واقع تلخیص این دو تفسیر است با اضافات و استدراکات نافع به شیوه و سبک روان و در کمال اختصار بدین جهت این تفسیر را مجمع البحرین نامیده است که جمع بین دو تفسیر طبرسی است.
نسخ موجود کتاب
چند دوره از این تفسیر در دست می باشد از جمله نسخه خط مفسر در کتابخانه مدرسه سپهسالار (شماره ۱۹۵۵) که دو سرلوحه زیبا دارد و تمام صفحات مجدول به طلاست.و یـک دوره دارای حـواشی (منه دام ظله) در کتابخانه کاتب این سطور در کربلا و یک دوره در کتابخانه مرکزی آستان قدس رضوی (به شماره ۱۰۴۱۵) موجود است.

💡 فاحشه را که در لغت به معنی «کار زشت» است در این آیه در اشاره به زنا و نیز طواف مردان و زنان برهنه به دور خانهٔ خدا آورده‌اند. توضیح این واژه در تفسیر مجمع‌البیان اثر شیخ طَبرِسی (زادهٔ ۴۵۴ه‍.ش/۱۰۷۵م) به شرح زیر است:

💡 در تفسیر مجمع‌البیان نوشتهٔ شیخ طَبرِسی (زادهٔ ۴۵۴ه‍.ش/۱۰۷۵م) چنین آمده است:

💡 در آثاری همچون تفسیر مجمع‌البیان نوشتهٔ شیخ طَبرِسی (زادهٔ ۴۵۴ه‍.ش/۱۰۷۵م) چنین آمده است:

💡 تقریباً همه سندهایی است که در کتب قبل آمد. سپس طبرسی (م ۵۴۸ ق) در تفسیر مجمع‌البیان ذیل تفسیر

💡 موسی فقیه در سن چهارده سالگی (سال ۱۲۳۸ خورشیدی) با کسب اجازه از پدر خود میرزا محمدعلی که از دهقانان بود، عازم سبزوار شده و در حوزه علمیه فخریّه مشهور به «مدرسه مبارکه کهنه»، در حجره‌ای که زمانی شیخ طبرسی، صاحب تفسیر مجمع‌البیان درس می‌خوانده، ساکن شد و در طول چهار سال به تحصیل علوم حوزوی مشغول گشت.