تبسم به لب در

تبسم به لب درشکستن. [ ت َ ب َس ْ س ُ ب ِ ل َ دَ ش ِ ک َ ت َ ] ( مص مرکب ) از خنده بازداشتن. خنده را فروکشتن. مانع از خنده شدن:
برویم در خنده بستن چرا
تبسم بلب در شکستن چرا.ظهوری ( از بهار عجم ) ( از آنندراج ).

💡 غمزه‌اش کرد طمع در دل و چونش ندهم خاصه اکنون که تبسم به تقاضا آمد

💡 ای لعل گرفته ز تکلم به گهر بر وی کان نمک را ز تبسم به شکر بر

💡 چون گل به چمن خنده دمادم نفروشی یک غنچه تبسم به دو عالم نفروشی

💡 به عشوه کرد تبسم به خنده جان دادم خلاف دوست نمودن خلاف انصافست

💡 تبسم به خون غوطه زدتابرآمد ازین تنگنا تا سخن چون برآید