بشارت به اولواالالباب

[ویکی فقه] بشارت به اولواالالباب (قرآن). اولوا الالباب یعنی صاحبان عقل، اندیشه، درک و دارای بینایی دل و جان، در مقابل اهل جهالت و نادانی و کور دلان در پذیرش حق است.
صاحبان خرد ناب، بهره مند از بشارت های خدا می شوند.«... فبشر عباد»؛ و کسانی که از عبادت طاغوت پرهیز کردند و به سوی خداوند بازگشتند، بشارت از آن آنهاست؛ پس بندگان مرا بشارت ده!
← بندگان حقیقی خدا
تضمین تحقق بشارت ها و وعده های الهی به خردمندان از سوی پروردگار است.«... لایـت لاولی الالبـب»؛ مسلماً در آفرینش آسمانها و زمین، و آمد و رفت شب و روز، نشانه های (روشنی) برای خردمندان است.
← تفسیر آیه
۱. ↑ زمر/سوره۳۹، آیه۱۷.
...

💡 اين سوره تهديد به عذاب قيامت و بشارت به ثواب آن است، ولى جانب تهديدش بربشارتش مى چربد، و سوره در مكه نازل شده.

💡 و نيز گويند كه رسولخدا ده نفر را بشارت به بهشت داده و آنجماعت همين حواريين ميباشندبغير از حمزه و جعفر بن عثمان بن مظعون و دهم ايشان سعيد است و سامى ايشان را چنينبنظم آورده اند:

💡 زكريا از شنيدن اين بشارت به وسيله فرشتگان، غرق شادى و سرور شد و در عينحال نتوانست شگفتى خود را از چنين موضوعى پنهان كند، عرض كرد: پروردگارا! چگونهممكن است فرزندى براى من باشد در حالى كه پيرى به من رسيده و همسرم ناز است(قال رب انى يكون لى غلام و قد بلغنى الكبر و امراتى عاقر).

💡 هر پدرى را كه بشارت به ولادت فرزند دادند، شاد و خرم گرديد، جز على بن ابىطالب (ع ) كه ولادت هر يك از اولاد او سبب حزن او گرديد.

💡 عبارت (الذين امنوا حاكى از اين حسن فاعلى و (عملوا الصالحات ) بيانگر حسن فعلى است، يعنى، بشارت به بهشت ويژه كسانى است كه افزون بر اعتقاد به مبدا و معاد و سايراصول دين، داراى عمل صالح نيز باشند.