برخاست نامه

برخاست نامه. [ ب َ م َ / م ِ ] ( اِ مرکب ) نامه دعوت.( ناظم الاطباء ). || عزل نامه. ( آنندراج ).

نامه دعوت یا عزل نامه.

💡 معاويه ناچار از جاى برخاست و نامه را از وى گرفت و آنرا گشود و خواند. آنگاه طرماحرا مخاطب ساخت و گفت: خوب ! على را در چه حالى وداع نمودى ؟ گفت در حالى كه مانندشب چهارده بود و يارانش ‍ همچون ستارگان فروزان پيرامنش را گرفته بودند. يارانىكه هر گاه آنها را به كارى فرمان دهد، بر يكديگر پيشى گيرند، و چون از چيزى برحذر دارد، همگى دورى كنند.

💡 حـاجـب وارد خـانـه شـد و مـاجـرا را بـه ذوالكـفـل گـفـت.ذوالكفل نامه اى براى او نوشت و تا مهر خود آن را مهر كرد و به ابيض داد. وى برفت تاچـون روز سـوم شـد، هـمـان وقـت يـعـنـى هـنـگـامـى كـهذوالكـفـل تازه به خواب رفته بود، بيامد و فرياد زد كه شخص ستم كار به هيچ يك ازاين ها وقعى نگذارد پيوسته فرياد زد تا ذوالكفل از بستر خود برخاست و دست ابيض راگـرفـت و بـراى دادخـواهـى از سـتـم كار به راه افتاد. گرماى آن ساعت به حدّى بود كهاگـر گـوشـت را در بـرابـر آفـتـاب مـى گذاشتند، پخته مى شد. مقدارى راه رفتند ولىابـيـض ‍ ديـد بـه هـيـچ تـرتـيـب نمى تواند ذوالكفل را به خشم درآورد و در ماءموريت خودشكست خورد، پس دست خود را از دست ذوالكفل بيرون كشيد و فرار كرد.