بت یغوث

[ویکی فقه] «بت یغوث» متعلق به طایفه «بنی قطیف» یا طایفه «بنی مذحج» بوده و در سرزمین «یمن» قرار داشت که با تسلط «ذونواس» بر «یمن» از میان رفت و مردم آن سامان به آیین یهود گرویدند.
در قرآن کریم از آن بدین صورت یاد شده است: «و قالوا لا تذرنّ ءالهتکم و لاتذرن ودّا و لا سواعا و لایغوث و لایعوق و نسرا؛ و گفتند از معبودان خود دست برندارید، مخصوصاً ودّ، سواع، یغوث، یعوق و نسر را رها نکنید.»این بت ها را ابتدا قوم حضرت نوح (علیه السّلام) می پرستیدند و پس از ایشان، اعراب به پرستش آن ها پرداختند. اینان بت هایی بودند که بعد از طوفان نوح در زیر گل و لای مدفون شده بودند، تا زمانی که دوباره سر برآوردند.
بت های حیوانی
برخی از بت های قوم نوح، به صورت حیوان بوده است: ودّ به صورت مرد و سواع به صورت زن و یغوث به صورت شیر و یعوق به صورت اسب و نسر به صورت کرکس بوده است.در زمان حضرت نوح (علیه السّلام) فساد در زمین شایع گشت و مردم از دین توحید و از سنت عدالت اجتماعی روی گردان شده و به پرستش بت ها روی آوردند و خدای سبحان نام چند بت آن روز را که عبارت بودند از "ود"، "سواع"، "یغوث"، "یعوق" و "نسر" در سوره نوح ذکر کرده است.
بت های وارداتی
یغوث به معنای چیزی است به آن استغاثه و از او کمک خواسته می شود. در اینجا ذکر این نکته ضروری می نماید که اعراب، فقط حیوان های زنده را می پرستیدند و وجود این بت ها به شکل حیوان، نشانۀ ورود از فرهنگ و سرزمین های دیگر است.

💡 در روایت اسلامی اینطور آمده که او در یکی از جنگ‌های دوران قبل از اسلام پای مردی از قبیله کنده را مجروح ساخت و به مکه گریخت. الاسود بن عبد یغوث الزُهری وی را به پسرخواندگی پذیرفت و او حلیف (هم‌پیمان) قبیلهٔ بنو زهره شد. او ازجمله هفت نفر نخستی است که با میل خود اسلام آورد. وی به همراه دیگر مسلمانان به حبشه هجرت کرد. در همهٔ غزوات شرکت داشت و گاه از تیراندازان بود. در غزوهٔ بدر از معدود سواره‌ها، در احد به همراه حمزه بن عبدالمطلب از فرماندهان و در غزوه غابه فرمانده سوارکاران بود. پس از مرگ وی را به مدینه بردند.