بابا رکن الدین شیرازی

[ویکی فقه] بابا رکن الدین شیرازی، مسعودبن عبداللّه، از عرفای قرن هشتم هجری است.
اصلاً از مردم بیضای فارس بود و بدین سبب برخی از منابع نسبت «بیضاوی » را هم به لقب او افزوده اند. جابری انصاری نسبت «انصاری » را برای بابارکن الدین ذکر کرده و او را از خاندان جابری انصاری شمرده است و برخی از مؤلفان متأخر، به تبع او، آن را تکرار کرده اند ولی این نسبت که در منابع قدیم ذکری از آن نیست پایه ای ندارد.
اساتید عرفان او
بابارکن الدین در عرفان از شاگردان کمال الدین عبدالرزاق کاشانی (متوفی ۷۳۶) و داود قیصری (متوفی ۷۵۱) و نعمان خوارزمی بود، ودر طریقت به سلسله سهروردیه انتساب داشت. در اصفهان می زیست و در همانجا در ۲۶ ربیع الاول سال۷۶۹ درگذشت.
مهمترین آثار بابا رکن الدین
مهمترین اثر او شرحی است فارسی بر فصوص الحکم ابن عربی که آن را به تشویق استادش نعمان خوارزمی در سالهای ۷۳۹ـ۷۴۳ تألیف کرد و نصوص الخصوص فی ترجمة الفصوص نامید (بخش نخست این کتاب، مشتمل بر سه فصل، به کوشش رجبعلی مظلومی در ۱۳۵۹ ش در تهران به چاپ رسیده است ).کتاب دیگری نیز به نام معلوم الخصوص من مفهوم الفصوص داشته که در زمان تألیفِ نصوص الخصوص ناتمام بوده، ولی در فهارس و کتابشناسی ها به آن اشاره ای نشده است.به گفته شیخ آذری در جواهر الاسرار، بابارکن الدین رساله ای نیز به نام قلندریه داشته است که امروز از آن نشانی در دست نیست.اثر دیگر او شرح التائیة الکبری از ابن الفارض (متوفی ۶۳۲) است به نام کشف الضّر فی نظم الدّر که نسخی از آن موجود است.او به فارسی نیز شعر می سروده و نمونه هایی از آن در نصوص الخصوص آمده است.
وجهه بابا رکن الدین در نزد مردم
...
[ویکی شیعه] مسعود بن عبدالله بیضاوی، معروف به بابا رکن الدین شیرازی، عالم و عارف قرن هشتم هجری قمری است. تاریخ دقیق ولادت او معلوم نیست، ولی اهل بیضا (یکی از روستاهای تابع اردکان) از استان فارس بوده و مؤلفِ تاریخ اصفهان و ری، او را از خاندان جابری انصاری برشمرده است.
در مذهب بابارکن الدین، اختلاف وجود دارد. برخی او را شیعه دانسته و عده ای دیگر او را از اهل سنت شمرده اند.اما سنگ نوشته قبرش حاکی از شیعه بودن او است.
از جهت مسلک عرفانی، او را از پیروان ابن عربی دانسته اند. مهم ترین اثر تألیف شده وی، نصوص الخصوص فی ترجمة الفصوص است، که شرحی بر فصوص الحکم ابن عربی است. بابارکن الدین در سال ۷۶۹ق در اصفهان درگذشت و در تخت فولاد اصفهان به خاک سپرده شد.

💡 بابا در اصطلاح صوفیه به معنای شیخ و پیر آمده‌است و بیشتر به مشایخی گفته می‌شد که معمر بودند، و گاهی به اول اسم و زمانی به آخر آن اضافه می‌کردند، مانند: بابا رکن الدّین شیرازی، شیخ علی بابا. در عهد صوفیه ریش سفیدان و سرپرستان و سردمداران تکیه‌ها را نیز بابا می‌گفتند.

💡 آرامگاه بابا رکن‌الدین مربوط به دوره صفوی است و در اصفهان، مجموعه تخت فولاد واقع شده و این اثر در تاریخ ۹ مرداد ۱۳۱۲ با شمارهٔ ثبت ۲۰۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. این محل مقبره بابا رکن‌الدین می‌باشد.