ایه 57 سوره انفال

[ویکی اهل البیت] آیه 57 سوره انفال. فَإِمَّا تَثْقَفَنَّهُمْ فِی الْحَرْبِ فَشَرِّدْ بِهِمْ مَنْ خَلْفَهُمْ لَعَلَّهُمْ یَذَّکَّرُونَ
پس چون بر آنان دست یابی چندان به تهدید و مجازات آنان پرداز که پیروانشان را پراکنده سازی، باشد که متذکر شوند.
پس اگر در میدان جنگ، بر آنان دست یافتی دیگر کسانی را که دنبال آنانند تار و مار کن تا متذکّر شوند
پس اگر در جنگ بر آنان دست یافتی با آنان، کسانی را که در پی ایشانند تارومار کن، باشد که عبرت گیرند.
پس اگر آنها را در جنگ بیابی پراکنده شان ساز تا پیروانشان نیز پراکنده شوند، باشد که عبرت گیرند.
اگر آنها را در (میدان) جنگ بیابی، آنچنان به آنها حمله کن که جمعیّتهایی که پشت سر آنها هستند، پراکنده شوند؛ شاید متذکّر گردند (و عبرت گیرند)!
So if you, , gain dominance over them in war, disperse by them those behind them that perhaps they will be reminded.
If ye gain the mastery over them in war, disperse, with them, those who follow them, that they may remember.

💡 82- و ما كان الله ليعذبهم و انت فيهم و ما كان الله معذبهم و هم يستغفرون. سوره انفال: آيه 33.

💡 بلكه تا آخر سوره انفال، سخن از بهانه جويى و شانه خالى كردن عدّه اى است،اگرچه تعبيرات، گوناگون است، ولى از نظر معنا، هماهنگ و داراى معانى متّحد مىباشند.

💡 ايضا مرحوم مجلسى فرموده: پيش از آنكه به حكم توارثعمل شود آيه آخر سوره انفال و اولوا الارحام بعضهم اولى ببعض فى كتاب الله...(52) نازل گرديد و آن را نسخ كرد، آن وقت هنوز كسى از مهاجرين از دنيا نرفته بود،زيرا اولين كسى كه از آنها از دنيا رفت عثمان بن مظعون بود و او بعد از جنگبدر فوت كرد(53).

💡 ايـن به خوبى نشان مى دهد كه فشار و خفقان محيط در آنجا كه امكان هجرت وجود دارد بههيچوجه در پيشگاه خدا عذر نيست. (در زمينه اهميت هجرت در اسلام و ابعاد مختلف آن بحثهاىگـونـاگـونـى در جـلد 4 صفحه 89 (ذيل آيه 100 - سوره نساء.) و در جلد 7 صفحه261 ذيل آيه 72 - سوره انفال بحثهاى مشروحى آمده است ).