ایه 57 سوره اسراء
آیه ۵۷ سوره قرآن چنین میفرماید: «أُولَٰئِکَ الَّذِینَ یَدْعُونَ یَبْتَغُونَ إِلَیٰ رَبِّهِمُ الْوَسِیلَةَ أَیُّهُمْ أَقْرَبُ وَیَرْجُونَ رَحْمَتَهُ وَیَخَافُونَ عَذَابَهُ ۚ إِنَّ عَذَابَ رَبِّکَ کَانَ مَحْذُورًا»؛ معنای این آیه آن است که کسانی را که مشرکان یا کافران به عنوان معبود، شفیع یا واسطه میخوانند، خود همانها نیز بندگان خدا هستند و برای نزدیک شدن به پروردگار، در پی «وسیله» و راه تقرباند. این آیه با بیانی عمیق و استدلالی روشن، نادرستی پرستش غیر خدا را بیان میکند و نشان میدهد موجوداتی که مورد پرستش قرار میگیرند، خود نیازمند رحمت الهی و ترسان از عذاب اویند. عبارت «یبتغون إلی ربهم الوسیلة» به معنای آن است که آنان در جستوجوی راهی برای نزدیکی بیشتر به خداوند هستند و میکوشند از طریق عبادت، اطاعت و بندگی، مقام قرب الهی را به دست آورند. همچنین بخش «ویرجون رحمته و یخافون عذابه» بیانگر آن است که حتی برترین بندگان نیز میان امید به رحمت خدا و خوف از عذاب او زندگی میکنند. از دیدگاه تفسیری، این آیه تأکید میکند که تنها خداوند شایسته عبادت است، زیرا هر موجود دیگری خود محتاج لطف و رحمت اوست. در نتیجه، پیام اصلی آیه نفی شرک، اثبات توحید و تبیین مقام بندگی همه مخلوقات در برابر پروردگار است. این آیه از نظر مفهومی، انسان را به توحید خالص، امید به رحمت الهی و پرهیز از عذاب خداوند فرا میخواند.
دانشنامه اسلامی
[ویکی اهل البیت] آیه 57 سوره اسراء. أُولَٰئِکَ الَّذِینَ یَدْعُونَ یَبْتَغُونَ إِلَیٰ رَبِّهِمُ الْوَسِیلَةَ أَیُّهُمْ أَقْرَبُ وَیَرْجُونَ رَحْمَتَهُ وَیَخَافُونَ عَذَابَهُ ۚ إِنَّ عَذَابَ رَبِّکَ کَانَ مَحْذُورًا
آنهایی که (کافران به خدایی) می خوانند آنان خود به درگاه خدا وسیله تقرب می جویند، تا که مقرب تر باشد؟ و امیدوار به رحمت و ترسان از عذاب اویند، که البته از عذاب پروردگارت باید سخت هراسان بود.
کسانی که آنان می پرستند به سوی پروردگارشان وسیله می جویند، تا کدامشان نزدیک تر باشد، و به رحمت او امید دارند، و از عذابش می ترسند؛ زیرا عذاب پروردگارت شایسته پرهیز است.
آن کسانی را که ایشان می خوانند به سوی پروردگارشان تقرب می جویند کدام یک از آنها نزدیکترند، و به رحمت وی امیدوارند، و از عذابش می ترسند، چرا که عذاب پروردگارت همواره در خور پرهیز است.
آنهایی که کافران به خدایی می خوانند، در صدد آنند که خود به درگاه پروردگارشان وسیله ای بیابند و مقرّب ترین شوند، و به رحمت او امید می بندند و از عذاب او می ترسند، زیرا عذاب پروردگارت ترسناک است.
کسانی را که آنان می خوانند، خودشان وسیله ای (برای تقرب) به پروردگارشان می جویند، وسیله ای هر چه نزدیکتر؛ و به رحمت او امیدوارند؛ و از عذاب او می ترسند؛ چرا که عذاب پروردگارت، همواره در خور پرهیز و وحشت است!
Those whom they invoke seek means of access to their Lord, which of them would be nearest, and they hope for His mercy and fear His punishment. Indeed, the punishment of your Lord is ever feared.
Those whom they call upon do desire (for themselves) means of access to their Lord, - even those who are nearest: they hope for His Mercy and fear His Wrath: for the Wrath of thy Lord is something to take heed of.