ایمان به باطل

[ویکی فقه] ایمان به باطل (قرآن). باطل، نقیض حق و به معنای چیزی است که با تحقیق و بررسی، بی ثباتی آن روشن شود.
ایمان به باطل، ناسپاسی در مقابل نعمتهای خداوند می باشد.«والله جعل لکم من انفسکم ازوجا وجعل لکم من ازوجکم بنین وحفدة ورزقکم من الطیبـت افبالبـطـل یؤمنون وبنعمت الله هم یکفرون»؛ خداوند برای شما از جنس خودتان همسرانی قرار داد؛ و از همسرانتان برای شما فرزندان و نوه هایی به وجود آورد؛ و از پاکیزه ها به شما روزی داد؛ آیا به باطل ایمان می آورند، و نعمت خدا را انکار می کنند؟!
← تفسیر آیه
۱. ↑ راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، ص۵۰، ذیل «بطل».
...

💡 خدا با محبت و رحمت سرمدی مسیح که هرگز گناه را نشناخت، در راه ما گناه ساخت تا ما در وی عدالت خدا شویم. به هدایت روح‌القدس نیاز خود را حس کنیم، گناهکاری خود را اعتراف کنیم، از خطایای خویش توبه کنیم و ایمان به عیسی را به عنوان خداوند و مسیح جایگزین او الگو نشان بدهیم. این ایمان که موجب نجات می‌شود به‌واسطه قدرت الهی ک م حاصل می‌گردد و هدیه فیض خداست. از طریق مسیح از کنترل گناه تبرئه می‌شویم و به عنوان پسران و دختران خدا به فرزندی پذیرفته می‌شویم و از قید گناه رها می‌گردیم. به‌واسطه روح القدس تولدی تازه یافته و تقدیس می‌شویم. روح‌القدس ذهن ما را نوسازی می‌کند و احکام محبت‌آمیز خدا را بر قلبهایمان می‌نویسد و به ما قدرت زیستن در یک زندگی مقدس داده می‌شود. با ساکن شدن در او در طبع الهی سهیم می‌شویم و تضمین رستگاری را برای حال حاضر و روز داوری به دست می‌آوریم.

💡 ایمان به خط سبز تو آورد هر که بود چشم سیاه مست ترا کافری بجاست