ایات عصمت انبیاء

[ویکی فقه] آیات عصمت انبیاء. آیات دالّ بر مصونیت پیامبران از هر گونه لغزش و خطا را آیات عصمت انبیا گویند.
لفظ " عصمت " باتمام مشتقاتش، سیزده بار در قرآن آمده است و این لفظ از نظر " ریشه شناسى " یک معنا بیش ندارد و آن " نگاه داری و بازداری " است و در قرآن نیز، به همین معنا به کار رفته است.در اصطلاح یک حالت راسخ نفسانی و یک نیروی باطنی است که معصوم را از ارتکاب گناه به صورت مطلق، و حتى از اندیشه درباره گناه باز مى دارد.البته مقام عصمت تنها به معناى " مصونیت از ارتکاب معصیت و گناه " نیست، بلکه شاخه مهم دیگرى دارد که آن " مصونیت از هرگونه خطا و لغزش و انحراف و گمراهی " است.
معنای عصمت در قرآن
لفظ "عصمت" با تمام مشتقاتش سیزده بار در قرآن آمده است. این لفظ از نظر ریشه شناسی بیش از یک معنا ندارد و آن "نگاهداری و بازداری" بوده و در قرآن نیز به همین معنا به کار رفته است. و در اصطلاح، یک حالت راسخ نفسانی و یک نیروی باطنی است که معصوم را از ارتکاب گناه به صورت مطلق و حتی از اندیشه درباره گناه بازمی دارد.
شاخه های عصمت
البته مقام عصمت تنها به معنای مصونیت از ارتکاب گناه نیست؛ بلکه شاخه مهم دیگر آن مصونیت از هرگونه خطا و لغزش و انحراف و گمراهی است.این دو شاخه اصلی عصمت نیز هر کدام شاخه های مختلفی دارد؛ مانند:۱. عصمت از گناهان کبیره و صغیره پیش از نبوت و پس از آن؛۲. مصونیت از خیانت در ابلاغ وحی و رسالت؛۳. مصونیت از خطا در اعمال دنیوی و شخصی.
معنای آیات عصمت
...