لغت نامه دهخدا
( آلتائی ) آلتائی. ( اِخ ) نام رشته کوهی عظیم در آسیای مرکزی، و آن به آلتائی مغول و آلتائی روس تقسیم شود، و دارای معادن زر و نقره است.
( آلتائی ) آلتائی. ( اِخ ) نام رشته کوهی عظیم در آسیای مرکزی، و آن به آلتائی مغول و آلتائی روس تقسیم شود، و دارای معادن زر و نقره است.
( آلتائی ) سلسله جبال آسیای مرکزی در سیبریه شوروی و مغولستان که مرتفعترین قله آن ۴۵۲٠ متر ارتفاع دارد. دارای طلا و آهن است.
نام رشته کوهی عظیم در آسیای مرکزی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 نامهای غیر بومی این رود را میتوان در سه گروه، ردهبندی کرد؛ نامهای غیربومی دوران مهاجمان باستانی یونانی، مهاجمان اسلامی عربی، مهاجمان مغولی آلتائی، معاصر ایرانی. توجه شود که همگی این نامها از خاستگاه (چهل چشمه) تا دهانه رود را در بر میگرفتهاست.