ال عطیه

[ویکی فقه] آل عطیه. آل عطیه، از خاندان سادات حسینی حاکم بر مدینه در قرن هشتم بودند.
آنان از تبار عطیة بن منصور بن جماز بن شیحه هستند. وی را امیری عادل و پرهیزگار و عابد شمرده اند.
فیروزآبادی، محمد، المغانم المطابه، ج۳، ص۱۲۵۵.
فرزندش محمد به سال ۷۸۵ق. با شریف جماز، به اشتراک، حکمران مدینه بودند. علی از دیگر پسران عطیه بود که به سال ۷۸۹ق. به حکمرانی آن شهر رسید. پس از او مانع/ ماتع بن علی به سال ۸۳۰ق. عهده دار حکمرانی شد. وی سیره ای پسندیده داشت
سخاوی، شمس الدین، الضوء اللامع، ج۶، ص۲۳۶.
۱. ↑ فیروزآبادی، محمد، المغانم المطابه، ج۳، ص۱۲۵۵.۲. ↑ سخاوی، شمس الدین، التحفة اللطیفه، ج۲، ص۲۶۴.
...

💡 به فراق یار ای دل ز تو یک عطیه خواهم که زابر دیده بر ما همه خون دل برانی

💡 بدین عطیه چه شکر آورم که مردم چشم مرا به میکدۀ عشق با طهارت برد

💡 چه خواهی ای ملک از اهل دل، شکنجه بس است عطیه ها که پذیرفته اند وابخشند

💡 یا گر عطیه باز نگیرد خدایگان یک اسب خاصه نیز به این اسب ضم کند

💡 به یک عطیه ز لطف تو می‌شوم قانع که فی‌الحقیقه به از صد هزار احسان است