اضطراب داود

[ویکی فقه] اضطراب داود (قرآن). حضرت داوود علیه السلام، داوری عادل در رسیدگی به امور اجتماعی، در نظر مردم عصر خود بود.
ورود بی مقدمه متخاصمان بر حضرت داوود ـ علیه السلام ـ سبب اضطراب و دلهره ایشان شد: •• «إِذْ دَخَلُوا عَلَی دَاوُودَ فَفَزِعَ مِنْهُمْ قَالُوا لَا تَخَفْ خَصْمَانِ بَغَی بَعْضُنَا عَلَی بَعْضٍ فَاحْکُم بَیْنَنَا بِالْحَقِّ وَلَا تُشْطِطْ وَاهْدِنَا إِلَی سَوَاء الصِّرَاطِ؛ در آن هنگام که (بی مقدمه) بر او وارد شدند و او از دیدن آنها وحشت کرد؛ گفتند: «نترس، دو نفر شاکی هستیم که یکی از ما بر دیگری ستم کرده؛ اکنون در میان ما به حق داوری کن و ستم روا مدار و ما را به راه راست هدایت کن!».
← دیدگاه تفسیر المیزان
۱. ↑ ص/سوره۳۸، آیه۲.
مرکز فرهنگ و معارف قرآن، فرهنگ قرآن، ج۳، ص۴۸۶، برگرفته از مقاله «اضطراب داوود».
...

💡 از داود بن ابى هندى (100) است كه گفت: در خواب ديدم قيامت بر پا و هنگامه رستخيزگرم شده است و مردم به سوى حساب خوانده مى شوند. نزد ميزان شدم و حسنات خود را دركفه اى و سئاتم را در كفه ديگر يافتم و پله سئات بر حسنات چربيد. در اين ميانه كهغرق عرق شرم و در شدت اضطراب و نوميدى بودم ناگاه دستارى يا پارچه سفيدى بهمن دادند و بر زبر حسنات خود گذاشتم و رجحان گرفت. يكى مرا گفت: دانستى كه چهبود؟ گفتم ندانستم گفت: سقطى است كه براى تو بوده است. گفتم: دخترى هم از من درگذشته بود. گفت: دخترت اين موقع را ندارد زيرا كه تو مرگ او را از خدا طلب مىنمودى.