لغت نامه دهخدا
اسم مشترک. [ اِ م ِ م ُ ت َ رَ ]( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) رجوع به اسماء مشترکه شود.
اسم مشترک. [ اِ م ِ م ُ ت َ رَ ]( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) رجوع به اسماء مشترکه شود.
[ویکی فقه] اسم مشترک یکی از اصطلاحات به کار رفته در علم منطق بوده و به معنای اسم وضع شده برای معانی مختلف به وضع جداگانه است.
اسم مشترک، اسمی است که به وضع جداگانه برای معانی مختلف وضع شده باشد؛ یعنی همه آن معانی در آن لفظ اشتراک داشته باشند؛ به دیگر بیان، اسامی مشترک، اسم هایی اند که از لحاظ لفظ، متفق و از لحاظ معنای موضوعٌ له مختلف باشند؛ مانند: لفظ عین در عربی که برای معانی زیادی وضع شده است.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 نظریههای مختلفی برای توضیح این شباهتها مطرح شدهاست. بر اساس تجزیهوتحلیل اسمها در متن، آلبرت کلی پیشنهاد کرد که انوما الیش ترکیبی از اسطورهای سامی (مارتو) و اسطورهای سومری (از اریدو) است؛ این نظریه فاقد شواهد تاریخی یا باستانشناسی در نظر گرفته میشود. نظریهٔ دیگری چنین است که اسطورهٔ بینالنهرینی به سمت غرب گسترش یافت (به فرهنگهای دیگری مانند یهودیان نخستین)؛ علاوه بر آن ایشان در زمان اسارت در بابِل تحت تأثیر تمدن بینالنهرینی قرار گرفتند. نظریهٔ سومی نیای مشترکی برای هر دو دستگاه دینی در نظر میگیرد.