دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] قرآن در آیه ۵ مائده ازدواج با زنان پاک دامن اهل کتاب را، به شرط آن که مهر آنان پرداخت شده و از زنا و دوستی پنهانی با آنان پرهیز شود، جایز شمرده است:«الیومَ اُحِلَّ لَکمُ الطَّیبتُ... والمُحصَنتُ مِنَ الَّذینَ اوتوا الکتبَ مِن قَبلِکم اِذا ءاتَیتُموهُنَّ اُجورَهُنَّ مُحصِنینَ غَیرَ مُسفِحینَ ولا مُتَّخِذِی اَخدان».
در این که منظور از این زنان اهل کتاب چه زنانی و مقصود از ازدواج چه نوع ازدواجی است، بین مفسران و فقیهان اسلامی اختلاف است؛ برخی گفته اند:مراد از زنان اهل کتاب زنانی هستند که اسلام آورده اند و اطلاق اهل کتاب بر آنان به اعتبار حالت پیش از اسلام آنان است و این که قرآن به ازدواج با این دسته از زنان مسلمان سفارش کرده بدان جهت است که گروهی از مسلمانان از ازدواج با این زنان خودداری می کردند که آیه فوق نازل شد و ازدواج با آنان را روا دانست؛ لیکن بیش تر مفسران و فقیهان مصداق آیه را زنان اهل کتاب دانسته اند که بر دین خود باقی هستند.
نوع ازدواج در آیه
در این میان فقهای اهل سنت و برخی از فقیهان امامیه آیه را به ازدواج دائم مربوط دانسته اند؛ اما بیش تر فقیهان امامیه با توجه به آیات «ولا تَنکحوا المُشرِکتِ» و «ولا تُمسِکوا بِعِصَمِ الکوافِرِ» و نیز برخی روایات که ازدواج مسلمان با کافر را مطلقاً حرام دانسته، آیه ۵ مائده را بر ازدواج موقت حمل کرده اند.
