اخلاص ابرار

[ویکی فقه] اخلاص ابرار (قرآن). اخلاص سری است الهی که تنها در قلب بندگان محبوب الهی قرار می گیرد.
اخلاص ابرار در اطعام مستمندان، مورد ستایش خداوند است:ان الابرار یشربون من کاس کان مزاجها کافورا• یوفون بالنذر ویخافون یوما کان شره مستطیرا• ویطعمون الطعام علی حبه مسکینا ویتیما واسیرا• انما نطعمکم لوجه الله لانرید منکم جزاء و لا شکورا. «به یقین ابرار و نیکان از جامی می نوشند که با عطر خوشی آمیخته است» «(همان بندگانی که) به نذر خود وفا می کردند و از روزی که گزند آن فراگیرنده است می ترسیدند• و به(پاس) دوستی(خدا) بینوا و یتیم و اسیر را خوراک می دادند؛ ما برای خشنودی خداست که به شما می خورانیم و پاداش و سپاسی از شما نمی خواهیم»

💡 قرآن كريم براى تزكيه و تربيت نفسانى مردم اسوه هاى ارزشمندى را كه در صفاتبرجسته انسانى ممتاز بودند معرفى مى كند و اين، يكى از روشهاى تربيت است. بهتعبير ديگر، اگر قرآن به توحيد و عدالت و صداقت و صبر وتحمل و اخلاص و ديگر صفات نيكو و عقايد حسنه دعوت مى نمايد؛ پيش ‍ از آن افرادىراكه در اين صفات و خصال برتر و بهتر از همه بودند به جامعه انسانيت معرفى مىكند. به تعبير علامه طباطبايى رضوان اللّه تعالى عليه وقتى قرآن كريم در مقام بيانو تعريف نيكى مى باشد نيكان و ابرار را براى مردم معرفى مى كند. به جاى ذكر صفتموصوف را معرفى مى كند.