اختر شب گرد

اختر شب گرد. [ اَ ت َ رِ ش َ گ َ ] ( اِخ ) ماه:
تکیه بر اختر شبگرد مکن کاین عیار
تاج کاووس ببرد و کمر کیخسرو.حافظ.

ماه

💡 اختر شب شد آشکار به تو کس نگوید تو را که پنهان باش

💡 زگشاد و بست اختر شبی آن بود که بینم در خانقاه بسته، سر جام می گشاده

💡 از نم فیض تو دارند و فروغ لطف تو گوهر سیراب آب و اختر شب تاب تاب

💡 چو این کوی زرین نمودار شد سر اختر شب نگونسار شد

💡 می جهد چشم اختر شب هجر قاصد آفتاب می آید