ابوالصلت عبدالسلام بن صالح هروی

[ویکی فقه] اَبوالصَّلْتِ هَرَوی، عبدالسلام بن صالح بن سلیمان بن ایوب بن میسره (د شوال ۲۳۶/ آوریل ۸۵۱)، محدث خراسانی بود.
وی از موالی عبدالرحمن بن سَمُره قرشی بود،
خطیب بغدادی، احمد بن علی، تاریخ بغداد، ج۱۱، ص۴۷، قاهره، ۱۳۴۹ ق.
در طلب علم به نقاط مختلف چون عراق، حجاز و یمن سفر کرد و از کسانی چون حماد بن زید، شُریک، عطاء بن مسلم، معتز بن سلیمان، عبدالرزاق صنعانی، مالک بن انس، فضیل بن عیاض، عبدالله بن مبارک و هُشیم استماع نمود.
ابن ابی حاتم، عبدالرحمن بن محمد، الجرح و التعدیل، ج۳، ص۴۸، حیدرآباد دکن، ۱۳۷۲ق/ ۱۹۵۲ م.
در روزگار مأمون به عزم غزا به مرو آمد و چون به مجلس خلیفه وارد شد و مأمون کلام او را شنید، بدو علاقمند گشت و او را از خواص خویش ساخت ابوالصلت در رد مرجئه، جهمیه، زنادقه و قدریه می کوشید و بارها با بشر مریسی در حضور مأمون مناظره کرد.
خطیب بغدادی، احمد بن علی، تاریخ بغداد، ج۱۱، ص۴۸، قاهره، ۱۳۴۹ ق.
...

💡 وعن عبدالسلام بن صالح الهروى قال سمعت ابا الحسن الرضا (ع )يقول رحم الله عبدا احيا امرنا فقلت له فكيف يحيى امركم.

💡 عن عبدالسلام بن صالح الهروى قال قلت للرضا عليه السلام: يابنرسول الله ! اخبرنى عن الشجره التى اكل منها آدم و حوا، ما كانت ؟ فقد اختلف الناس فيهافمنهم من يروى انها الحنطه و منهم من يروى انها انها العنب و منهم من يروى شجره الحسد؛فقال عليه السلام: كل ذلك حق. قلت: فما معنى هذه الوجوه على اختلافها؟فقال: يا ابا الصلت ! ان شجره الجنه تحمل انواعا و كان شجره الحنطه و فيها عنبوليست كشجره الدنيا...(792)