ابن جارود ابومحمد عبدالله بن علی

[ویکی فقه] ابن جارود، ابومحمد عبدالله بن علی معروف به ابن جارود (ح ۲۳۰-۳۰۷ق /۸۴۵ - ۹۱۹م )، محدث و ناقد حدیث، نیشابوری و ساکن مکه بوده است.
از زادگاه و زندگانی او آگاهی در دست نیست جز اینکه وی از ابوسعید اشج، حسن بن محمد زعفرانی، محمد بن آدم، یعقوب بن ابراهیم دورقی، عبدالله بن هاشم طوسی، ابن خزیمه و جمعی دیگر و به گفته حاکم از اسحاق بن راهویه، علی بن حجر و احمد بن منیع نیز حدیث شنیده است، اما ذهبی
ذهبی، محمد، تذکرة الحفاظ، ج۳، ص۷۹۴، حیدرآباد دکن، ۱۳۹۰ق / ۱۹۷۰م.
ذهبی می افزاید که ابن جارود از پیشوایان علم حدیث بوده است؛ حاکم و بعضی دیگر او را ثنا گفته اند.
ذهبی، محمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۴، ص۲۴۰، به کوشش شعیب الارنووط و دیگران، بیروت، ۱۴۰۴ق /۱۹۸۴م.
افرادی چون ابوالقاسم طبرانی، ابوحامد بن شرقی، محمد بن نافع مکی، یحیی بن منصور قاضی، دعلج سجزی، محمد بن جبریل عجیفی و دیگران از وی حدیث شنیده و روایت کرده اند.
ذهبی، محمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۴، ص۲۴۰، به کوشش شعیب الارنووط و دیگران، بیروت، ۱۴۰۴ق /۱۹۸۴م.
...

💡 اولین مشکل در دوران خلافت منصور شورش شخصی به نام عبدالله بن علی در شام بود که با کاردانی ابومسلم سرکوب شد و مجبور به اطاعت و بیعت با خلیفه شد و بعد از این ماجرا وی زندانی شد و به دستور خلیفه سقف زندان بر سرش ویران و وی جان باخت. منصور برای موروثی شدن خلافت در خاندان خود ابتدا عیسی بن موسی را که به دستور سفاح ولیعهد بود وادار به استعفا کرد اما چون وی قبول نکرد وی را زندانی کرد و زیر سقف‌های خراب نشاند اما باز هم این کار چاره‌ساز نشد. منصور به او زهر خوراند و وی بسیار سخت مسموم گشت اما زنده ماند و باز هم استعفا نداد. سرانجام روزی وی و پسرش را با هم احضار کرد و دستور داد پسرش را در حضور وی خفه کنند چنان که مأموران شروع به این کار کردند وی تسلیم گشت و استعفا داد. پس از آن وی پسر مورد علاقه‌اش مهدی را به جانشینی خود برگزید.

💡 سفاح در شهر انبار که پایتخت او بود و یک شهر قدیمی ایرانی بود و احتمالاً در زمان لشگرکشی‌های ایران به روم محل ذخایر جنگی دولت ایران بود، پس از یک دوره بیماری در سال ۱۳۶ هجری درگذشت و پس از او برادرش که ولیعهد او هم بود به خلافت رسید، ابو جعفر منصور در ابتدا با شورش عمویش عبدالله بن علی مواجه شد، ابومسلم توانست شورش عبدالله بن علی را سرکوب کند اما حسادت و ترس منصور نسبت به قدرت ابومسلم، او را به قتل ابومسلم مجبور کرد.