کلمهی «ابغوره» در فارسی به معنای آب غوره، یعنی آب بهدست آمده از غوره (انگور نارس) است. این واژه از ترکیب «آب» به معنای آب و «غوره» به معنای انگور نارس شکل گرفته است. ابغوره طعم بسیار ترش و گاهی مایل به تلخی دارد و در آشپزی سنتی ایران برای افزودن طعم ترش و مطبوع به غذاها استفاده میشود. این ماده در انواع خورشتها، سالادها و چاشنیها کاربرد دارد و یکی از طعمدهندههای طبیعی و قدیمی محسوب میشود. در برخی مناطق ایران، ابغوره خانگی تهیه میشود و به دلیل تازگی و طعم خاص، بسیار محبوب است. این واژه بیشتر در محاورههای محلی و آشپزی سنتی دیده میشود و کمتر در متون ادبی یا رسمی به کار میرود. ابغوره نسبت به سرکه ملایمتر و خوشطعمتر است و جایگزین مناسبی برای افزودن ترشی به غذاهاست. از نظر کاربرد فرهنگی، این واژه نماد طعم اصیل و سنتی در خوراک ایرانی است.
ابغوره
لغت نامه دهخدا
( آب غوره ) آب غوره. [ رَ / رِ ] ( اِ مرکب ) عصاره ای که از غوره انگور گیرند. امعاسین ( کلمه یونانی ):
غنیمت دان ز آب غوره بغرایی چو میدانی
که بیش از چند روزی غوره در بستان نمی ماند.بسحاق اطعمه.
فرهنگ معین
( آبغوره ) (رِ ) (اِمر. ) آبی که از غورة انگور گیرند.، ~گرفتن کنایه از: گریه کردن.
فرهنگ عمید
( آبغوره ) افشرۀ غوره، آبی که از غوره می گیرند و برای ترش ساختن طعم غذا به کار می برند.
* آبغوره گرفتن: (مصدر لازم )
۱. گرفتن آب از غوره.
۲. [عامیانه، مجاز] گریه کردن، اشک ریختن.
فرهنگ فارسی
( آبغوره ) ( اسم ) عصاره ای که از غور. انگور گیرند. یا آب غوره شش انداز.
آب غوره:افشره غوره، آبی که ازانگورنارس می گیرند، آبغوره گرفتن: کنایه ازگریه کردن، اشک ریختن
( آب غوره ) ( اسم ) عصاره ای که از غور. انگور گیرند. یا آب غوره شش انداز.
عصاره ای که از غوره انگور گیرند
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] آب غوره. آب غوره به آب و عصاره ای که هنگام فشردن غوره انگور (انگور نارس) به دست می آید گفته می شود و از آن به مناسبت در باب طهارت سخن رفته است.
آب غوره حتی در صورت جوشیدن و کم نشدن دو سوم آن، پاک و نوشیدن آن حلال است.
الحدائق الناضرة، ج۵، ص۱۵۹.
۱. ↑ الحدائق الناضرة، ج۵، ص۱۵۹.
فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم السلام، ج۱، ص۱۰۳.
...
جمله سازی با ابغوره
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 از دیگر محصولات میتوان آبغوره، آبلیمو، انواع عرقیات نام برد.
💡 لَوَنگی که به اردک یا مرغ شکمپر گفته میشود و از غذاهای مخصوص تالش و آستارا میباشد. لَوَنگی با اردک تازه یا مرغ تهیه میشود، سایر مواد تشکیل دهنده لونگی پیاز، گردو، رب ازگیل یا رب آلوچه، آبغوره، گوجه فرنگی، نمک و فلفل میباشد.
💡 خَردَل، نوعی ادویه است که از دانههای گیاه خردل بهدست میآید. برای تهیه این چاشنی دانههای خردل را با آب، نمک، آبلیمو یا آبغوره و ادویهجات و چاشنیهای دیگر مخلوط میکنند تا خمیر یا سس خردل به وجود آید. رنگ این سُس از زرد روشن تا قهوهای تیره متغیر است. خردل اغلب دارای طعمی تند است.
💡 سالاد شیرازی یا سالاد سنقری به عنوان یک سالاد ملی در ایران شناخته میشود و در کنار بیشتر غذاهای ایرانی، به عنوان چاشنی غذا مصرف میشود. در بیشتر شهرستانهای استان فارس به این سالاد، سالاد آبغوره ای گفته میشود که نشان دهندهٔ اهمیت وجود آبغوره در طرز تهیه اصلی این سالاد است.