اب رز

واژه «آب رز» یک ترکیب ادبی در زبان فارسی است که در متون شعری و کهن به عنوان کنایه‌ای از شراب یا باده به کار رفته است. این ترکیب از دو جزء «آب» و «رز» تشکیل شده است که در نگاه ظاهری می‌تواند به آب انگور یا عصاره رز اشاره داشته باشد. در کاربرد ادبی، «آب رز» بیشتر معنای حقیقی خود را از دست داده و به صورت استعاری برای شراب به کار رفته است. شاعران فارسی‌زبان برای بیان لطافت، صفا و روشنی باده از این تعبیر استفاده کرده‌اند تا به آن جنبه‌ای زیباشناسانه ببخشند. در برخی ابیات، «آب رز» به عنوان نوشیدنی‌ای لطیف و شفاف توصیف شده که از نظر رنگ و صفا به آب زلال تشبیه می‌شود. این واژه در کنار مفاهیم مربوط به میخانه و باده‌نوشی در ادبیات کلاسیک فارسی بسیار دیده می‌شود. کاربرد آن اغلب با هدف ایجاد تصویر شاعرانه و تقویت فضای تغزلی و عرفانی در شعر صورت می‌گیرد. در زبان کهن، چنین ترکیباتی رایج بوده‌اند و شاعران از آن‌ها برای پوشاندن معنای مستقیم شراب با زبان نمادین استفاده می‌کردند. بنابراین «آب رز» در اصل یک تعبیر ادبی برای شراب است که با زبان استعاری و لطیف بیان شده است. در مجموع، این واژه نشان‌دهنده استفاده خلاقانه از زبان برای بیان مفاهیم غیرمستقیم در شعر فارسی است.

لغت نامه دهخدا

( آب رز ) آب رز. [ ب ِ رَ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) در تداول شعرا، شراب. خمر:
آب رز باید که باشد در صفا چون آب زر
گر ز زَرّمغربی ساغر نباشد گو مباش.ابن یمین.، ابرز. [ اَ رَ ] ( ع ن تف ) ظاهرتر. آشکارتر.
ابرز. [ اَ رَ ] ( اِخ ) ابرج آباده فارس.
ابرز. [اَ رَ ] ( اِخ ) نام کوهی به ناحیت همدان. ( شعوری ).

جمله سازی با اب رز

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 رزم یلان بزم طرب خون عدو آب رزان بانگ رجز صوت غنا هَرّای توپ آوای نی

💡 ز آب رز شربتی بساز حکیم که در آن شربت است صحت ما

💡 می نیست آب رز که مسیح است در خواص انگور چیست مریم دوشیزه زای باغ